Ne için ?
Bu kadar çaba, emek, yırtınma ne için ?
Uzun yıllardır çalışıyorum. Ne için ? Daha iyi bir hayat için mi ? günü kurtarmak için mi ? bazıları doğarken şanslı (paraya sahip olmak şans mı ? tartışılır) bazıları da bizim gibi orta direk. Ne çok iyi ne çok kötü hep orta şekerli... Bugünümüze şükür! Ama gerçekten bazen ne için bu kadar çabaladığımızı sorguluyorum ! Diyelim ki zorlamadık. gittik köye, dağa... artık neresiyse yerleştik, yaşıyoruz. Peki bu sefer mutlu olacak mıyız ? İnsan evrimi şehirleşmeyle devam etmiş. Böyle bir hayata doğmuşuz. Bundan vazgeçip atalarımızın yaşadığı gibi yaşamak mümkün mü ? (elbette imkansız değil ama) Peki aile ? tek olsan ne yaptığın seni bağlar. Peki üst/alt aile? anne, baba,eş, çocuklar...vs. Aslında işin büyük kısmı bu ! Bir bireyden daha çok bir evlatsın, eşsin, babasın, dedesin vs... Bu sorumluluklar değil mi ? seni düşündüren, geleceği düşünerek tedirgin eden ? Seni borç girdabına sokup ödemek için çırpındıran... Tamam üst aileni seçemedin. İnsansın bir anne ve bir babadan dünyaya geldin. Peki evlilik ? bu sorumluluğu üstlenmen? bunu sen isteyerek yaptın!
Yazı farklı yere gitmesin.
Pişman mısın ?
ASLA!
Verene şükür, nasip Edene şükür.
O zamaaan bu bir sitem değilse; ne yapman gerekiyor onlar için mücadele etmen gerekiyor. Ediyor musun ? Fazlasıyla...
Peki olması gereken olması gerektiği kadar mı oluyor ? Yoksa sen daha fazlası, daha iyisi olsun diye mi uğraşıyorsun ?
Cevap : Evet
Peki şikayet ne ? Yok aslında ama bazıları için bu çok kolay ve lüks olurken, bazıları için niye zor ve standart oluyor?
Kader mi ?
Özgür irade işin neresinde ne için var ?
Ya da bu dünya hapishanesine geliş misyonun ne ? en iyisini yapmak mı ? olanla, olanın en iyisi ile yaşamak mı ? Yukarıda yazdım. Dünyaya 1-0 galip başlamak çözüm mü ?
Zenginler gerçekten her şeye sahip mi ? mutlu mu ?
İşi zengin, fakir diye ayırmamak lazım.
Geliş amacına uygun. optimum tahminle, min. ihtiyaçla yaşamak lazım. Çünkü zenginliğin, sahipliğin sonu yok !
Eflatu'nun (Platonun) bir yazısı var çok severim. O yazıyı aşağıda paylaşacağım ama orada çok güzel bir cümle var ona vurgu yapayım;
ÖNEMLİ OLAN ÇOK ŞEYE SAHİP OLMAK DEĞİL ! AZ ŞEYE İHTİYAÇ DUYMAKTIR !
Ne dersin ? Formül çok açık değil mi ?
EFLATUN'A SORMUŞLAR
Eflatun'a iki soru sormuşlar.
Birincisi;
"İnsanoğlunun sizi en çok şaşırtan davranışları nedir?"
Eflatun tek tek sıralamış:
- Çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler. Ne var ki çocukluklarını özlerler...
- Para kazanmak için sağlıklarını yitirirler, sonra sağlıklarını geri almak için para öderler...
- Yarından endişe ederken bugünü unuturlar. Dolayısıyla ne bugünü ne de yarını yaşarlar...
- Hiç ölmeyecek gibi yaşarlar. Ancak hiç yaşamamış gibi ölürler... Sıra gelmiş ikinci soruya; "Peki sen ne öneriyorsun ?" Bilge yine sıralamış:
- Kimseye kendinizi "sevdirmeye" kalkmayın! Yapılması gereken tek şey, sadece kendinizi "sevilmeye" bırakmaktır...
- Önemli olan; hayatta "en çok şeye sahip olmak" değil "en az şeye ihtiyaç duymaktır".
Eyvallah